29/1/2010 · Kategori: siir
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa
Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır
Kopmaz kökler salmaktır oraya
Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını
Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin
Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara
Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin
İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine
Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına
İnsan balıklama dalmalı içine hayatın
Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına
Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar
Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın
Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu
Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın
Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle
Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı
Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına
Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara,göğe,bütün evrene karışırcasına
Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana
Ataol BEHRAMOĞLU
19/10/2009 · Kategori: siir
Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,Kendi yolumu çizdiğimde anladım.
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat,okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım...
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkaya çevirdiğinde anladım..
Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım..
Fakat,hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım..
Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım..
''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde anladım..
Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum''diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım...
Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş, Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..
Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım..
Sevgi emekmiş,Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar
sevmekmiş...
Can YÜCEL
17/8/2009 · Kategori: yasam
KAHVENİZİN TADINA VARIN ...
Kariyer yolunda ilerleyen bir grup yeni mezun, eski üniversitelerindeki profesörlerini ziyaret için biraraya gelirler.Bir süre sonra sohbetlerinin konusu,iş hayatının stresinden şikâyetleşmeye döner.
Misafirlerine kahve ikram etmek isteyen profesör mutfağa gider ve yanında büyük bir termos içinde kahve ile porselen, plastik, cam, kristal gibi değişik tarzda ve ucuzundan pahalısına değişik kahve bardaklarıyla gelir.
Herkes bir bardak seçince, profesör şöyle söyler :
'Fark ettiyseniz, tüm pahalı görünen bardaklar alındı ve geriye ucuz görünümlü, sade bardaklar kaldı.Kendiniz için en iyi olanı istemeniz normal olsa da,bu sizin stresinizin ve problemlerinizin kaynağı aslında.Emin olun ki, bardağın kendisi kahvenin kalitesine hiç bir şey katmaz.Çoğu zaman, sadece daha pahalıdır ve hatta bazı durumlarda da içtiğimizi saklar ! Hepinizin aslında istediği kahveydi bardak değil, ama bilinçli olarak en iyi bardaklara yöneldiniz ve sonra birbirinizin bardağına bakmaya başladınız.
Hayat kahveye benzer,iş, para ve toplumdaki konumunuz da bardaklar.Onlar hayatı tutmak için sadece araçlardır ve seçtiğimiz bardak yaşadığımız hayatın kalitesini belirlemediği gibi değiştirmez de.Bazen sadece bardağa odaklanarak Doğanın sunduğu kahvenin tadını çıkarmayı unuturuz.
Kahvenizin tadına varın !
Unutmayalım ki, en mutlu insanlar her şeyin en iyisine sahip olan değil,
Sadece her şeyin en iyi şekilde tadını çıkaranlardır...
Selam ve saygılar...
16/8/2009 ·
Ben dostumu ne kalbimle, ne de aklımla severim...
Olur ya kalp durur, akıl unutur.
Ben dostumu ruhumla severim
O ne durur, ne unutur...
Mevlana
21/6/2009 · Kategori: yasam
Çok Özledim
Seni aramak istedim bugün,
Sesini duymak için.
Hasret gidermek için.
Oradan buradan konuşup
Biraz da dedikodu yapmak için.
Seni aramak istedim.
Uzandı ellerim telefona
Ama numaranı bilmiyordum ki
Çaresizce aradım bilinmeyen numaraları,
Güldüler bana;
Dalga mı geçiyorsunuz
Yoksa deli misiniz? dediler.
Onlara sadece senin telefonunu sormuştum oysa.
“İsim”dediler,
“Babam” dedim.
“Adres” dediler,
“Cennet” dedim.
“Deli misiniz kuzum?” dediler
“Hayır, hasretle yanıyorum” dedim.
Telefon meşgule döndü, kapattılar.
Kalakaldım elimde ahize, gözlerimde yaşlar.
Bugün seni aramak istedim
Biraz ağlamak için.
Dertleşmek için en çokta.
İhtiyacım öyle çok ki buna.
“Kızım ağlama,
Kuzum yapma,
Yüreğindeyim her an” desen bana.
Ama
Aramak için numaran yoktu
Sesini rüyamda duymak için yalvardım Allah’ıma.
Bugün seni aramak istedim.
Babam, gün geçtikçe çoğalıyor hasretin.
Seni ölesiye özledim.....
« Önceki |
